Yorany

Ik ben Yorany Broekhuizen, ik ben in 2000 geboren in Guática, Risaralda in Colombia. In 2001 ben ik bij mijn pleegouders James en Genoveva gaan wonen in Quinchia. In 2002 ben ik geadopteerd en naar Nederland gekomen met mijn ouders Rick en Nicoline en mijn broer Mika. Ik werk inmiddels in de ouderenzorg. Mijn passie ligt bij het verzorgen van ouderen met de ziekte dementie.

 

Ik ben in de zomer van 2015 naar Colombia gegaan om mijn moeder Rosa te zoeken en om mijn pleegouders te bezoeken. 

Met alleen de naam van mijn moeder en mijn geboorteplaats op mijn geboortebewijs zijn we vertrokken naar mijn geboortedorp Guática in Colombia. Daar vroegen we rond en al snel was er iemand die mijn moeder kende en ons naar het huis waar ze woont bracht. Het was heel fijn om haar te zien en kennis te maken met haar familie (en dus ook de mijne).

Mijn oudste zus Lina is getrouwd met Hector en ze hebben vier kinderen. 

Mijn andere zus Margarita is getrouwd met Daniel en ze hebben vijf kinderen. Zij wonen in Casa Robin buiten het dorp. Ik wil heel graag dat mijn neefjes en nichtjes op school blijven totdat ze voldoende hebben geleerd om een goede baan te vinden.

Mijn familie is erg arm en het is dus heel moeilijk om de kinderen naar school te laten gaan. En dat willen ze juist heel graag. Het is raar hoor, ik vind het heel gewoon om naar school te gaan en heb soms geen eens zin om te gaan. Maar ik waardeer het nu wel veel meer hoor. Wij zijn hard bezig om ervoor te zorgen dat ze naar school kunnen blijven gaan. Wij helpen mijn familie zelf. De stichting is speciaal voor het dorp.

Het eerste dat we voor de armste mensen in Guática willen verbeteren is het onderwijs en de onveilige leefomstandigheden.

 In de zomer van 2016 ben ik weer op bezoek gegaan. Toen heb ik ook mijn biologische vader en mijn jongere (half)broertjes ontmoet. Ik ben er heel trots op dat ik zo'n grote familie heb in Colombia en ben erg blij dat iedereen mij wilde ontmoeten en ook contact met mij wil houden. 

In november 2017 zijn we ook naar Colombia geweest. We waren er 7 weken om meer te kunnen doen voor de mensen in Guática en natuurlijk ook om mijn familie beter te leren kennen. We hebben bij verschillende familieleden gelogeerd. Dat was echt fantastisch en speciaal. Het is toch wel even iets anders dan in het rijke Nederland. 

We zijn 7 weken in Colombia geweest. We hebben de schooltjes bezocht en heel veel goede zonnebrillen uitgedeeld om de ogen van de kinderen te beschermen. Het blijkt best lastig om de kinderen en hun ouders er van te overtuigen dat het geen modegril is maar werkelijke bescherming. De bezoeken aan de schooltjes waren echt bijzonder. 

In juni 2018 ben ik naar Colombia gegaan om mijn 18de verjaardag daar te kunnen vieren. Het was heel speciaal om het met zo veel familie te kunnen vieren. We hebben toen niets gedaan voor de stichting want daar hadden we niet genoeg geld voor opgehaald.

IIn januari 2019 zijn we weer 7 weken gegaan en hebben we wel een en ander kunnen doen voor enkele arme gezinnen in Guática, het meeste hebben we zelf betaald. Ongeveer 1000 euro is naar het herstel van woningen gegaan. Hier en daar een klus. 

Voor ons zelf hebben we een klein stukje grond gekocht met een huisje van bamboe en klei er op. In de toekomst willen we hier een eigen huis gaan bouwen. Margarita (mijn oudere zus) en haar gezin passen op ons huis en mogen er in wonen. Als wij er zijn wonen we er met z'n allen. Supergezellig. 

 

Schooltje in de bergen van Guática.

Maak een Gratis Website met JouwWeb